Wątek biograficzny

Na koniec należałoby wskazać – moim zdaniem – na rzadki przypadek, jaki odsłania biogram Doktoranta.

Nie chodzi bowiem tylko o to, że P.P. Nowak jest podwójnym doktorem. Bardziej znaczący jest ścieżka jego rozwoju naukowego: będąc z wykształcenia inżynierem (adeptem nauk technicznych) uzyskuje stopni naukowy z socjologii, co pozwala mu technikę wpisać w kontekst społeczny. Ta rozszerzona perspektywa poznawcza umożliwia dostrzec spustoszenia, jakie niepohamowany postęp techniczny czyni w sektorach usługowych. W omawianej tu dysertacji dzieli się przemyśleniami wyprowadzając rozpoznane trendy na trzeci, antropo – filozoficznym poziom, na którym dopiero skala zagrożeń ujawnia właściwą rangę. Kompetencje naukowe P. P. Nowaka pozwalają mu zaproponować program naprawczo – ratunkowy fundowany na fenomenie pracy usługowej. Uznania wymaga nie tylko zakres tego intelektualnego projektu, ale też jego śmiałość.

Na koniec, retorycznie spytam, ilu doktorantów miałoby odwagę poprowadzić dyskurs nie tylko wykraczający poza opłotki rygorystycznie oddzielające ( ustawowe – a jakże, by inaczej) specjalizacje badawcze; a nadto zaryzykować wpisanie tezy doktoratu w trzeciorzędny, banalny, usługowy kontekst?

Kazimierz Rogoziński