Na styku sektora prywatnego z publicznym kwitnie księżycowa ekonomika i kreatywna rachunkowość. Wreszcie poznaliśmy realne osiągnięcia obu. W szpitalu powiatowym w Mogilnie wiosną 2026, neurochirurg otrzymywał 26 tys. zł za jedną godzinę pracy w szpitalu, czyli dzienny zarobek wynosił ponad 300 000 (słownie: trzysta tysięcy) zł.
Aby wyjaśnić ten szokujący poziom wynagrodzenia wystarczy przypomnieć, że poddany procesom restrukturyzacji, prywatyzacji i certyfikacji szpital powiatowy jest spółką prawa handlowego. Jednocześnie należy podkreślić, spółką szczególnego rodzaju, której organem założycielskim jest podmiot publiczny, czyli urząd starosty. Z tego też względu szpital powiatowy może zawierać nielimitowane kontrakty; nie grozi mu upadłość, ponieważ w każdym powiecie szpital być musi ! Zadłużony szpital nie musi płacić należnych składek do ZUS; może zalegać z opłatami energii spółkom skarbu państwa; komornik nie może zająć nowej aparatury, jeśli ta jest własnością fundacji Jurka Owsiaka…
Co za absurd: spółka prawa handlowego, która nie musi prowadzić rachunku efektywności świadczonych usług, a udział wynagrodzeń etatowych i kontraktowych – jak się szacuje – sięga aż 0% kosztów jej działalności. Analiza finansowa jest zbędnym zajęciem, bowiem w końcu muszą się znaleźć publiczne środki na oddłużenie. Po to w końcu ściągane są podatki, a jeśli ich zabraknie, to jeszcze można przekształcić płatników podatków w dłużników.
Kazimierz Rogoziński