W zdalnie przebiegającym życiu od-osobnionym, wypełnionym przeżyciami „ z drugiej ręki”, trzeba przypominać, czym była klasyczna relacja usługowa.
Staje się to nawet konieczne, ponieważ przywołuje się określenie, które powstało z tyleż banalnych, co wieloznacznych słów; niestety, one jednocześnie owo pojęcie a priori deprecjonują.
Poniekąd wcielając się w rolę historyka, przedstawiam systematyczny rozbiór tytułowego pojęcia – z zamiarem przedstawienia jego zawartości treściowej:
– Kontekst semantyczny, wyznacza go SPOTKANIE, a nie POTRZEBA, ponieważ potrzeby można zaspokajać również w nie-usługowy sposób
– nie przypadkowość, tylko intencjonalność wyznacza uczestników owego spotkania
– dialog, rozmowa, wymiana opinii… jako warunek wstępny, konieczny, acz niewystarczający
– „próba krzyżowa” – przedmiotowa obiektywność usługodawcy konfrontowana z podmiotowością usługobiorcy, z indywiduum; i jednocześnie vice versa, subiektywność usługobiorcy weryfikowana uwarunkowaniami wykonawczymi
– usługa, jako to, co ma się wydarzyć w następstwie rozpoznanych możliwości, przejście od virtualiter na poziom realiter, jako wznoszenie się ponad rutynową i rudymentarną praktykę
– syntetyczny opis tego, co prowadzi od intencji do sprawstwa można przedstawić posiłkując się określeniami stosowanymi w analizie fenomenologicznej:
- subiektywne doświadczenie: byt–w-sobie, byt-dla-siebie
- uwzględnienie sytuacjonizmu realizacyjnego: byt–dla-siebie przekształca się w byt–dla-ciebie (Für – Dich)
- to, co wyłania się z relacji usługowej staje się bytem-dla-nas (Für- Uns)
Sumarycznie: relacja usługowa jako potwierdzenie zdolności urzeczywistniania Dobra.
PS
Człowiek to byt relacyjny. Ta definicja podana przez J. Tischnera wydaje się zaskakująco aktualna, ponieważ – paradoksalnie – jej aktualność wynika z nieporozumienia: relacja inter-personalna nie jest „stykiem” na łączach; interfejs nie jest nawet kontaktem; ‘sieć’ nie tworzy więzi…
Człowiek spełnia się, potwierdza swoje człowieczeństwo (zwłaszcza duchowe) nie w wymianie informacji tylko w pomnażaniu dobra, w urzeczywistnianiu Wartości.
Kazimierz Rogoziński